Vertelt u eens…

“Dat gebeurt eigenlijk nooit mevrouw.”

Dat was voor mij persoonlijk de meest ergerlijke zin die ik gehoord heb de afgelopen drie jaren. Ik vertelde een arts (niet mijn eigen) dat mijn operatiewond na een aantal maanden weer was open gegaan en dat was zijn antwoord. Een antwoord waar ik werkelijk NIETS mee kon.

Wat verwachte hij nou dat ik daarop zou zeggen?

“Oh. Dan zal het misschien toch niet zo zijn. Dan zal ik het wel verkeerd gezien hebben.”

Het afgelopen jaar is er veel aandacht voor kwaliteit in de zorg en de manier waarop dat te meten. Er zijn inmiddels veel methodes om die kwaliteit te meten en ik geloof oprecht dat alle ziekenhuizen hun best doen om kwaliteit te leveren. Maar als individuele patiënt kun je daar niet zo veel mee. Je hebt als individuele patiënt namelijk nog steeds te maken met die individuele arts. En als die het nou net niet begrepen heeft, kunnen er twintig kwaliteitsprotocollen in het ziekenhuis nageleefd worden, maar dan heb je dus gewoon vette pech.

Na zorginhoudelijke kwaliteit is patiënt-arts-communicatie de belangrijkste pijler voor kwaliteit. Als je als arts niet begrepen wordt, dan kan dat grote gevolgen hebben voor de patiënt. Andersom is het niet anders.

Communicatie is natuurlijk moeilijk te protocolliseren. Je kunt geen blauwdruk voor gesprekken neerleggen. Maar misschien kunnen we wel een aantal verboden zinnen gaan verkondigen. Zinnen, die artsen en patiënten gewoon echt niet meer moeten gaan gebruiken.

 

Heel graag hoor ik van patiënten en artsen, welke zinnen zij graag op die lijst willen zien. Dan krijgen we ze misschien verbannen uit de zorgwereld.

Mail mij jouw verboden zin (en het liefst ook het verhaal er achter) op; zinnen@mtekst.nl