Zoeken naar woorden

Lieve Elena,

Ik schrijf je vanaf mijn bed, wetende dat jij in de supermarkt de mooiste producten aan het uitzoeken bent. Een half uurtje zelf schrijven is fijn. Vandaag en gisteren mocht ik onze schrijvers helpen. Weet je dat het wéér gelukt is om allemaal mensen bij elkaar te krijgen met totaal uiteenlopende doelen? Er is zich wel een duidelijk thema aan het aftekenen van deze schrijfwerk. Het woord ‘rennen’ is op alle schrijvers van toepassing.

Mevrouw Sportief bijvoorbeeld. Zij  begint hier met schrijven.  Ze wil ontdekken of ze het kan. Ik heb gezien dat ze het kan. Nu moet ze het zelf nog gaan geloven en het gewoon gaan doen. Iedere ochtend rent ze graag een uurtje. Ook hier op  jouw berg. Respect .

Mevrouw Zwijntje is bezig met haar levenswerk en zoekt structuur. Eigenlijk zoekt ze de vorm waarin ze haar kindje kan en mag loslaten. Ze heeft haar woorden allang gevonden en de structuur volgt deze week. Nou het loslaten nog. Ze heeft al een nieuw project voor ogen vertelde ze. Iets met rennen op de waddeneilanden.  Zou ze ons weer meenemen in dit proces? Ik hoop het .

Mijnheer de Lange Dichter zoekt zijn ritme. Hij zet zijn eigen woorden in een  nieuwe volgorde en vindt daarmee een nieuw patroon. Het wordt muziek. Straks aan het einde van de week. Hij is de berg opgerend gisteren. Zomaar, terwijl hij dat eigenlijk niet meer kon. Fantastisch hè? Zo’n overwinning voor jouw deur.  Het ritme van zijn voetstappen klinkt als muziek in de oren .

Mijnheer de Schrijver schrijft zijn tweede boek. Geen vervolg, zoals hem was gevraagd, maar iets heel nieuws komt uit zijn pen rollen. Spannend, heftig en fascinerend. Hij zoekt hier op de berg naar lucht en licht. Iets dat zijn boek en zijn woorden lichter kunnen maken. Humor, een kluns of een clown. Zijn hoofdpersoon is dat nog niet . Die is chagrijnig, verbitterd, maar vasthoudend. Ik zal niet teveel verklappen, je moet hem zelf maar lezen, maar ik geef je wel de achternaam van de allereerste personage in zijn boek: Renner.

En dan lieve mevrouw Lach. Wat lacht ze hard he? Zo fijn! Ze kwam met mijnheer de Schrijver. Ze schrijft niet zegt ze. Heeft meer met getallen.  Die ze dan wel weer opschrijft. Ik hoop dat ze ook wat woorden gaat schrijven, toch. Al was het maar om mij te vertellen waar ze zo hard voor wegrent als het over woorden gaat. Maar ook zonder haar woorden op papier, geniet ik van haar klinkende lach.

Wat een bijzondere groep weer hè? Voel jij dat ook? De DurfSchrijf!vakantie op jouw berg is gevuld met mensen die zoeken naar woorden en ze ook nog lijken te vinden.

Ik hoor je auto op het pad onder mijn raam. Eens kijken of ik wat voor je kan doen.

Liefs,

 

Marije