Dag 0

 

Zondag 13 september

Een compleet nieuwe ervaring voor mij. Reizen in stilte. En dan bedoel ik geen stilte om me heen, want er was lawaai genoeg. Ik bedoel stilte van mezelf. Ik realiseerde me vandaag dat ik altijd in gezelschap heb gereisd. Nooit alleen. Vroeger thuis waren we met zes kinderen, dus reizen deed je met veel. Met school reisden we met nog veel meer. Tegenwoordig reis ik met mijn gezin of met vriendinnen. Maar nog nooit alleen. Het zal tijd worden op je 42e Marije!

Ik heb niks gezegd, vier uur lang niet. Alleen gekeken en geluisterd. Op het vliegveld in luisterde ik naar twee mannen naast mij aan een tafeltje. Ze spraken over koffiecupjes van Nespresso. En dat de neppe echt niet goed zijn voor je apparaat. Want dan moet je zo hard duwen om hem dicht te krijgen. ‘Ja, maar Nespresso heeft dus gewoon patent op de aluminium cupjes. Anderen mogen die niet maken.’

Goed gesprek. De mannen waren onderweg naar Warschau, zoveel was me duidelijk. Ik weet zeker dat dit bijzonder interessante onderwerp compleet aan mij voorbij gegaan was als ik in gezelschap gereisd had. Koffiecupjes. Van aluminium.

In het vliegtuig zat ik achter een  hetero-stel dat heftig verliefd was. Te zien aan de manier waarop ze elkaar iedere minuut moesten aanraken. Niet zo erg, maar ze werden gescheiden door een gangpad. Dus vlak voor mij, werd er alsmaar over het gangpad heen gefriemeld in elkaars haar en vlogen andere ontroerende uitingen van verliefdheid over en weer. Het gesprek dat ik van hen opving ging over cocaïne. De mijnheer had ooit een zakje cocaïne gevonden onder een matras van een gehuurde caravan. Een vriend van hem had dat gehouden. ‘Hij had wel vrienden die daar blij van zouden worden.’

Ook dit gesprek had ik in mijn andere reizen nooit opgevangen. Cocaïne in caravans.

En dan was daar Elena Benvenuti. Op het vliegveld in Pisa zwaaide ze me tegemoet. Ik ben altijd blij om haar te zien, maar nu zeker. In goed gezelschap. ‘Wat zie je bleek’, waren Elena’s eerste woorden. Ik zat nog wat vast in mijn stilte-mood. Als dat niet zo was geweest had ik kunnen antwoorden; ‘dat komt van de Nespresso en de cocaïne’.

Wat is het fijn om hier te zijn! Morgen komen de mensen. En hun verhalen. Ik kan niet wachten!

 

Mijn schrijfplekje vanavond
Mijn schrijfplekje vanavond